Κλείνω τα μάτια μου και οι λέξεις πεθαίνουν, πέφτουν κάτω στο πάτωμα, ανείπωτες. Μαζεύτηκαν πολλές και είπα να γίνω ο φερετροποιός τους φτιάχνοντας δάκρυα για να αναπαυθούν εν ειρήνη μέσα σε αυτά. Εάν η έκταση των δακρύων που έχουν φιλοξενήσει άφραστα λόγια αριθμιζόταν, θα είχε ξεπεράσει το…
1 
(Source: littletreestump, via burnitall16)
Ιωάννα Π.
(Source: atraversiammo, via theboomboxeffect)
The waterfalls at Edessa.
Μα είναι σήμερα που τελειώνει ο καιρός. Σ’ έχω πνίξει στις φορές κι όμως δε φεύγεις. Σε είπαν βασιλιάδες εραστές μια μέρα μνήμη κι από τότε έγινες σάρκα, έγινες αγάπη. Μα είναι ο κόσμος μου μικρός για να χωρέσει στη θηλιά σου. Ας το αφήσουμε για μια άλλη μας ζωή. Απόψε δε μας έκατσε.
73
